Stichting 10 oktober 1760 wil inspraak in de grenskwestie

De recente gebeurtenissen met betrekking tot de vernielingen van materieel door de Fransen in het grensgebied van de marrons aan de Marowijne rivier is voor de stichting 10 oktober 1760, aanleiding om stil te staan in deze kwestie. De stichting wil ook een standpunt in nemen en deze kenbaar maken aan de samenleving.
Brandstichting Marowijne rivier
Zichzelf de basis stichting noemende propageren wij een neutrale politieke houding en stellen het dienen van gemeenschappelijke belangen van de Marrons centraal.
De stichting  ondersteunt dienovereenkomstig alle positieve bijdragen die totnutoe te merken valt  met betrekking tot de grenskwestie aan de Marowijne.
De bijdrage van de stichting in deze moet worden gezien als de praktische benadering, die toch als basis moet dienen voor de wetenschappelijke onderbouwing van het probleem dat zich nu afspeelt. Zonder de wetenschap te kort te doen verwacht de stichting dat de aanpak van het vraagstuk, de morele aspecten de zaak doorslaggevend zullen zijn.
Aan de grensrivier de Marowijne,  wordt beide oevers bewoond en bewerkt door de Pamaka en de Okanisi,  twee Marronstammen die vanaf de 18e eeuw vanuit de slavernij naar toe zijn getrokken. Aanvankelijk was iedereen Surinaamse burgers. Met  de assimilatie politiek van de Fransen hebben zij de bewoners aan hun oever tot Franse burgers geaccommodeerd. De toen ontstane situatie is en blijft één waarbij de onderdanen van beide landen aan de grens in gemeenschapsband zijn gebleven, doch elk met een eigen overheid.
Beiden autoriteiten weten degelijk dat de bewoners een  gemeenschappelijke band met elkaar hebben. Zo wordt in het gebied gezamelijk gebruikt gemaakt van de jachtvelden, visgronden, voorziening in hout etc.  Deze historische leefsituatie kan moeilijk in een dag met een pennenstreek (de wet) worden beindigd. Daar moet een proces van jaren aan verbonden worden. Vanaf het eerste incident omstreeks 24 september jongsleden heeft de stichting zich gebogen ter aanpak en oplossing van het probleem. De stichting heeft zich daarom eerst georiënteerd in het gebied, alvorens haar mening te ventileren. Naar ons inziens gaat het om een vraagstuk dat betrekking heeft op al die marronstammen, die uit historische achtergronden hun stamgebieden hebben liggen aan de grens van de twee landen.
In feite gaat het om een grensgeschil tussen Frans Guyana en de Republiek Suriname, waarvan de marrons, woonachtig in het grensgebied, de dupe van zijn geworden van de afgelopen handelingen en optredden van de Fransen. Enkele bewoners vertonen een traumatische houding; bij het naderen van een buitenboord naar hun vestigingen vresen zij voor de agressie die zij eerder hebben meegemaakt. Zich voorstellen dat de mensen te doen hebben met een troepenmacht van wereldformaat, ondersteund door manschappen van ons eigen Nationaal Leger.
Het standpunt van de stichting is dat de ondernemers in dit gebied rekening moeten houden met het feit dat steeds en meer regel wetgeving op hen zal worden toegepast. Ze moeten zich laten begeleiden en adviseren bij de ontplooing van economische activiteiten. De Fransen zien goudwinning als milieuvervuiling en vernieting van de natuur. Aangezien zij een wereldmacht zijn, zijn zij in staat met militair machtsvertoon op te treden, omdat zij de middelen ervoor hebben.
Wat echter moet worden voorkomen is dat de Fransen hun annexatiebeleid verder uitvoert.
De Fransen zijn sytematisch bezig met annexeren van een buurland dat kennelijk geen moeite heeft met het bepalen danwel opkomen voor hun grenzen. Als de geschiedenis juist is voltrekt het proces zich  al eeuwen. De grenslijn nabij de Singatetei sula en Poligudu geeft duidelijk aan dat er sprake is van inname van een stukje Surinaamse grondgebied, of een regelrechte dwaling van de juiste en gebruikelijke waterweg in dat gebied.
In dat specifiek gebied is overduidelijk (bekeken vanuit de lucht) waar volgens de waterweg de grens dient te worden getrokken. Vanaf de eilandengroep Kapasitabiki (circa 4 mijlen benedenwaatrts Stoelmanseiland) is de rivier in feite gescheiden ver voor de splitsing Tapanahoni-Lawa.
Het verkeer naar de Lawa, meestal de grote vrachtvaart, kiest voor de rechteroever,de Franse kant. Daar is de aangewezen vaargeul in dat gebied. Geschikt voor alle waterstanden. Om de complexe Mankaba sula te ontwijken vaart men dikwijls langs de Surinaamse kant. Dan trotseert men  toch de drie gevaarlijke sula n.m de Manbali, Singatetei en de Poligudu.
Volgens de informatie van de Fransen is het  de GPS die de grens bepaalt. Dat is niet helemaal waar; hun GPS is zodanig naar hun voordeel ingesteld, en voor Suriname is dat  gemanipuleerde informatie.
Byzonder opmerkelijk is de houding van de Surinaamse autoriteit. Het ministerieel bezoek wordt op prijs maar de stichting kijkt uit naar een grondg onderzoek in deze kwestie.
De grenslijn zoals die is vastgeld dateert uit 1974.
Dat ze nu pas hun actie hebben verscherpt kan niet los worden gezien van de nieuwe wet  inzake Maritieme Afbakening van de grens tussen beide landen aangenomen door De Nationale Assemblee, DNA,  d.d. 31 augustus 2018. Drie weken na de aanname van de wet is de eerste actie uitgevoerd.
Deze wet vormt de basis en een keiharde steun, waarop de acties worden gebaseerd. De media heeft in deze zaak ruime aandacht eraan besteed. Door de bijdrage van de media blijkt dat de doorsnee Surinamers  niets of weinig afweet van hun grenzen. In de sociale media wordt de indruk gewekt als het gaat om een afvallige groep mensen.  In een artikel in De West van 1 november 2018,  wordt voorgesteld voor een grenscommissie, die het probleem moet aanpakken. Echter moeten wij ervoor waken dat zo’n commissie geen plaats heeft voor  deskundigen die in het verleden in een soorgelijke grenskwestie tot nadeel  Suriname heeft geresulteerd.
Anders is het hek van de dam.
Vreemd genoeg wordt in al die mediaberichten geen woord gerept over de slachtoffers, de grensbewoners, die ook een mening heeft te ventileren. Tegenwoordig zijn van de zijde van de slachtoffers wel degelijk mensen van wie hun inspraak ook dient te worden meegenomen.
De stichting doet daarom het voorstel aan de huidige machthebbers  om een  driehoek krutu te organiseren waarbij de Marrons en Inheemsen met de twee overheden moeten onderhandelen.
De vertegenwoordiging van de Marrons en Inheemsen  zullen moeten bestaan uit een afvaardiging van de Pamaka, de Aluku en de Okanisi en de Wajanastam.
Erop wijzend dat de inspraak van de Surinaamse Marrons van eminent belang is, zal het ons niet verrassen als het vraagstuk nooit en te nimmer zal worden opgelost. De ervaringen overbodig.
Er op wijzend, dat de inspaak van de marrons van eminent belang is voor het oplossen van het vraagstuk, zal de stichting zich blijven inzetten om de juiste instanties te benaderen zodeonde aandacht te vragen voor het houden van de driehoek krutu. Dit om kracht te zetten achter haar standpunt, dat iddels dialoog samenspraak en inspraak met de marrons, het grensprobleem aangepakt moet woden, zodat de rust in het gebied kan terugkeren.

Voorlichting stichting 10 oktober 1760
Paramaribo, 7 november 2018
Contactpersonen: Jan Aviankoi 7117751
                                 Lante Eddy 8566836
Share this:

Bericht: >Stichting 10 oktober 1760 wil inspraak in de grenskwestie

Suriname ligt in de tropen, vlak bij de evenaar. Het is er altijd warm en vochtig. Een groot deel van het land is bedekt met tropisch regenwoud. De Corantijn vormt de grens met Guyana en de Marowijne de grens met Frans Guyana. De kust van Suriname bestaat mangrovebomen. Er wordt veel rijst verbouwd. Zie jij jezelf al lekker ontspannen in een , dan ga je lekker hangmateren. Een okseltruitje.IDB, In de bil. Baksen is een flink pak rammel. Met dievenijzer hekwerk om je huis kan jou niets meer overkomen. Gezouten kabeljauw gaan bakken, noemen wij bakkeljauw. Een fles met potentieverhogende gedroogde plantdelen is een mannenfles. Autowandeling Bacove bakabana Bakkeljauw Bamihaar Blakaman Bloot Buitenvrouw Cellulair Dinges Doekoe Gaan Geslagen Getrouwde Handruiker Hangmateren Jawel Jonko Kostgrond cassave, watermeloen, banaan, tajerblad, sopropo, papaya, passievrucht, tomaat, boontjes en rijst. Kouseband Kraken Kromanti Kweekje Lemmetje Manja Mannenfles Mattie Okseltruitje of okselmouwtruitje Panna Pinaren Roti Schaafijs Schoenen uitlopen Schoonbroer Sprietje Tjappen Trekkoffie Trots Vriendinnenschrift Warung Wiet Zetten Zwamp Zwageres